|
|
Sons para deixarse levar...
| Vía
Nova [2003] |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
No Val do Limia, o 'Lethes'
da antiguedade ou Rio do Esquencemento, abriuse
camiño entre os cumios que intentaban impedirlle
o paso. É a caron das suas fértiles terras,
onde se erixiu o asentamento Aquis Querquennis
(Aquae Querquennae) e aínda hoxe os Quercus
(Carballos) estan presentes ó seu redor.
De certo que a beleza, xunto coa situación de
privilexio, cautivou a aqueles que tiveron que abrir a
Via XVIII ou Vía Nova,
unha nova vía que serviu para xunguir ós
limiaos entre si e co resto do mundo.
|
| |
|
|
| Nas
Beiras de Lethes [2007] |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
Mirar ó pasado é enteder o presente. O
pasado márcanos irremediablemente. Todo ten un
sígnificado, de onde partimos para saber onde queremos
chegar. É un Deiquí Alá
paseniño, A Traves do Tempo.
Moitas Lúas xa pasaron dende que outros abriron
a Vía Nova, pois é o anceio
de novos soños e as utopías o que leva ó
ser human a descubrir novos vieiros. Os daqueles e mai-los
nosos flotan No Río do Esquecemento,
e coma se de un Giga-lo se tratara, ofrecemos
o mellor de nós mesmos, coa ledicia do que Volta
da Feira, brindando con Unha d’
Herbas , coa ilusión da xavia nova, movéndonos
a ritmo de Rock & Folk, ate acougar
Na Telleira. Este traballo é un
anaco de nós , representa un puñado de ilusións.
Non son máis que uns Soños en Quercus
…soñados e vividos . . . Nas Beiras
de Lethes.
|
| |
|
|
| Alalá de Lobeira |
|
Repicón |
| (Tradicional) |
|
(Tradicional) |
| Letra : Tradicional / Pepe Quintas / Sindo Otero |
|
Letra: Tradicional / Pepe Quintas |
Quen me dera en Lobeira ,
Quen en Lobeira me dera ,
Quen me dera en Lobeira ,
Lobeiriña miña terra
Ai lalalelo , ai lalala
Tra-los camiños do Viso ,
Fermosura de Lobeira ,
Eu non podo deixar ,
De sentirme parte dela.
Ai lalalelo, ai lalala
|
|
Boas noites boa xente
que nos vindes a escoitar
vouvos contar unha historia
que é pura realidá. Tras do prado, na revolta
unha nena vin chorar
pregunteille o que tiña ,
E ela me empezou a contar
Tras do prado, na revolta
brincando co aquel rapaz
e da forza que me fixo
rompeume o delantal
Agora ó chegar a casa
miña nai vaime rifar
- non digas que foi no prado
brincando co aquel rapaz –
Miña nai , miña naiciña
eu rompin o delantal
foi que me prendeu a silva
Ó tempo que iba pasar
Maruxiña miña filla
non sei se me enganaras
non sei se o pico da silva
a tua perniña iría rascar
|
| |
|
|
| A Traves do Tempo |
|
Volta da Feira |
| (Letra e Música: Sindo Otero) |
|
(Letra: Tradicional, Música: Pepe Quintas) |
Hai unha senda,
mirando para o Norte
Hai unha senda,
vieiro sen fin,
que nos guia
A traves do Tempo,
e danos azos
para poder seguir.
Dende o pasado,
ós nosos días
Dende outro tempo
ate eiqui
Maxico sempre,
Sempre presente
dende un,
ate outro confin.
É un camiño,
inzado de estrelas,
o que nunca
se esquecera
cheo de mitos,
contos e lendas
e que pola Limia
te levara
Sendeiro Nobre
danos a forza
o teu facho alumee
o noso porvir
que teñamos sempre
presente ,
de onde vimos,
e onde queremos ir.
Hai unha senda
mirando para o Norte
Hai unha senda
vieiro sen fin
que nos guia
A traves do Tempo
e danos azos
para poder seguir.
|
|
Unha vez indo para a feira
Como sempre acostumbraba (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Ia comprar uns bois
I esqueceuseme a aguillada (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Volvin a casa por ela
Topei a cas pechada (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Abreme a porta Maria
Abreme a porta malvada (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Como che ei de abrir a porta (bis)
Si estou botando a colada
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
A colada que ti botas (bis)
É estar co cura na cama
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
|
 |
inicio
