|
|
Sonidos para dejarse llevar...
| Vía
Nova [2003] |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
En el valle del río Limia , llamado 'Lethes'
en la antigüedad, o Río del Olvido,
éste fue abriéndose camino entre las cumbres
que intentanban impedir su paso. Al lado de estas fértiles
tierras surge el asentamiento de Aquis Querquenis
y todavia hoy los Quercus (Robles)
están presentes en el paisaje.
Seguramente fue esa belleza, así como su situación
privilegiada, la que cautivó a quienes tuvieron
que abrir la Vía XVIII o Vía
Nova, una nueva vía de comunicación
que sirvió para unir a sus habitantes entre si
y con el resto del mundo.
|
| |
|
|
| Nas
Beiras de Lethes [2007] |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
Mirar al pasado es entender el presente. El pasado nos
marca irremediablemente. Todo tiene un sentido, de donde
venimos para saber a donde vamos. Es un de aquí
para all (Deiqui Alá) tranquilo
a traves del tiempo (A Través do Tempo).
Ya han pasado muchas lunas desde que otros abrieron la
Vía Nova , pues son las ansias
de nuevos sueños y las utopías las que llevan
al ser humano a descubrir nuevas sendas. Las de otro tiempo
y las nuestras flotan en el Río del Olvido
(Río do Esquecemento), y como
si se tratara de un Giga-lo , ofrecemos
lo mejor de nosotros mismos, con la alegría de
quien regresa de una feria (Volta da Feira)
brindando con una copa de aguardiente de hierbas (Unha
d´Herbas), con la ilusión de la
savia nueva, moviéndonos a ritmo de Rock
& Folk hasta descansar Na Telleira.
Este trabajo es parte de nosotros, representa un puñado
de ilusiones. Sólo son unos Soños
en Quercus ... soñados y vividos ... Nas
Beiras de Lethes.
|
| |
|
|
| Alalá de Lobeira |
|
Repicón |
| (Tradicional) |
|
(Tradicional) |
| Letra : Tradicional / Pepe Quintas / Sindo Otero |
|
Letra: Tradicional / Pepe Quintas |
Quen me dera en Lobeira ,
Quen en Lobeira me dera ,
Quen me dera en Lobeira ,
Lobeiriña miña terra
Ai lalalelo , ai lalala
Tra-los camiños do Viso ,
Fermosura de Lobeira ,
Eu non podo deixar ,
De sentirme parte dela.
Ai lalalelo, ai lalala
|
|
Boas noites boa xente
que nos vindes a escoitar
vouvos contar unha historia
que é pura realidá.
Tras do prado, na revolta
unha nena vin chorar
pregunteille o que tiña ,
E ela me empezou a contar
Tras do prado, na revolta
brincando co aquel rapaz
e da forza que me fixo
rompeume o delantal
Agora ó chegar a casa
miña nai vaime rifar
- non digas que foi no prado
brincando co aquel rapaz –
Miña nai , miña naiciña
eu rompin o delantal
foi que me prendeu a silva
Ó tempo que iba pasar
Maruxiña miña filla
non sei se me enganaras
non sei se o pico da silva
a tua perniña iría rascar
|
| |
|
|
| A Traves do Tempo |
|
Volta da Feira |
| (Letra e Música: Sindo Otero) |
|
(Letra: Tradicional, Música: Pepe Quintas) |
Hai unha senda,
mirando para o Norte
Hai unha senda,
vieiro sen fin,
que nos guia
A traves do Tempo,
e danos azos
para poder seguir.
Dende o pasado,
ós nosos días
Dende outro tempo
ate eiqui
Maxico sempre,
Sempre presente
dende un,
ate outro confin.
É un camiño,
inzado de estrelas,
o que nunca
se esquecera
cheo de mitos,
contos e lendas
e que pola Limia
te levara
Sendeiro Nobre
danos a forza
o teu facho alumee
o noso porvir
que teñamos sempre
presente ,
de onde vimos,
e onde queremos ir.
Hai unha senda
mirando para o Norte
Hai unha senda
vieiro sen fin
que nos guia
A traves do Tempo
e danos azos
para poder seguir.
|
|
Unha vez indo para a feira
Como sempre acostumbraba (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Ia comprar uns bois
I esqueceuseme a aguillada (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Volvin a casa por ela
Topei a cas pechada (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Abreme a porta Maria
Abreme a porta malvada (bis)
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
Como che ei de abrir a porta (bis)
Si estou botando a colada
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
A colada que ti botas (bis)
É estar co cura na cama
Ai lalelo ai lale
Ai lalelo ai lala
|
 |